De stiekeme pornobladen werkten in die dagen op de lachspieren of maakten me in het beste geval doodongerust: Moet ik dat straks ook allemaal kunnen?
Fanny daarentegen was een erotische geruststelling. Ze toonde al eens wat vlees -wat mooi meegenomen was- maar had absoluut geen naaktheid nodig om de jongensfantasie aan het werk te zetten. Eén knipper met die enorme bambi-ogen of een kattige opmerking naar een vriendje dat op het punt staat gedumpt te worden, deed haar slaapkamer zo veel boeiender lijken dan Hugh Heffners Playboy Mansion.
Niet om ordinair te rampetampen uiteraard. Het volstond om één nacht haar kussensloop te zijn om een leven van diepzalig geluk te kennen. Eén en ander is veranderd sinds die tijd maar Fanny heeft nog niks van die magie moeten inleveren.
Integendeel, in haar 26-jaar lange carrière als stripheldin -"In die tijd ben ik van een prille 17-jarige geëvolueerd naar een rijpe 18-jarige"- is ze er alleen maar mooier op geworden. Iets wat van pakweg Brigitte Bardot niet kan gezegd worden.
We waren dan ook een tikje nerveus toen we op de deur van de presidentiële suite van de Brusselse Sheraton klopten.
FANNY: "Laat maar aan de deur staan. Ik haal het straks wel binnen. Bedankt hé!"
Euh, 't is P-magazine?
"Oh. Ben je die mooie donkere jongen van P-magazine die een beetje op Johnny Depp lijkt voor hij met die geperforeerde maagd van een Vanessa Paradis ging samenhokken?"
Nee, ik ben eerder aan de blonde kant
"Ogenblikje, dan trek ik eerst iets aan."
(een dik halfuur later)
"Sorry voor het wachten maar het duurde eeuwen voor het douchewater wou opwarmen. Hoe vond je mijn kalender?"
Zeer geslaagd.
"Zeer geslaagd. Wat is dat voor opmerking. Vond je hem niet mooi of zo? Zeer geslaagd. Wat kan ik daar mee? Wil jij wel een interview?"
Hij was schitterend, ongezien fabelachtige, buiten proportie oogverblindend, revolutionair en deed de hele kalendersector op zijn grondvesten daveren.
"Stop het, je doet me blozen. En dat van een kenner van P-magazine. Je bent aan het overdrijven."
Helemaal niet. Een mens vraagt zich af waarom het zo lang geduurd heeft voor de eerste kalender op de markt kwam.
"Weet je, ik ben niet zo'n type meisje dat voordurend in de aandacht moet staan. Uiteindelijk doe ik ook maar mijn werk, net als die wichten van VTM. Moet je daarvoor op de cover van boekskes gaan staan? Ik ben een gewoon meisje. Toegegeven, een eerder zeldzaam exemplaartje, maar in de eerste plaats wel een gewoon meisje. Uiteindelijk zit ware schoonheid van binnen. Maar om nu met een röntgenfoto op de cover van P Magazine te gaan staan, lijkt me ook niets. Ik ben Veronique De Kock niet en niemand twijfelt aan de echtheid van mijn borstjes. Natuurlijk wist ik wel dat er een dag zou komen waarop een kalender onvermijdelijk zou worden maar ik heb het altijd proberen uit te stellen. Onlangs werd de kalenderschreeuw echter te luid. Ik kon er letterlijk niet meer van slapen. Uitgevers boden zodanig tegen elkaar op dat ze zichzelf naar de rand van het faillisement stuurden. Zie je de krantenkoppen aan: "Koppige schoonheidsgodin richt sociaal bloedbad aan in uitgeverssector" Nee, ik kon geen kant meer op. Ik hoop nu wel dat ik een beetje rust krijg. Langs deze weg zou ik de fans willen vragen om me een beetje te ontzien. Ik hou van jullie allemaal, maar ik ben ook maar een meisje. Toegegeven, het zalmneusje van mijn geslacht, maar in de eerste plaats wel een gewoon meisje."
Is het commercieel wel verstandig om middenin het jaar met een kalender aan te komen zetten?
"Commercieel misschien niet, maar het is wel menselijk. Tenslotte zijn er nog meisjes die hun kalender aan de man willen brengen. Meisjes voor wie 10.000 verkochte exemplaren meer of minder een kwestie van is van rondkomen op het eind van de maand. Het is niet mijn bedoeling die meisjes te broodroven. Trouwens, Europa verbiedt monopolies. Grapje hoor. Alsof ik me iets zou aantrekken van wat mag van Europa. Nee, echt waar, het is een kwestie van medelijden. Al jaren lang krijg ik de meest lucratieve aanbiedingen, maar ik had alle tijd. Dat voordeel heb je als je stripfiguur bent. Je veroudert niet. Na 26 jaar zit alles nog strak en gaat er nog steeds niks hangen. Regelmatig zie ik meisjes poseren waarvan ik denk: Liefje, wat een geluk dat je het nu doet, over enkele maanden kan het niet meer. Opgelet, dat zijn voor de rest zeer leuke meiden, maar ze doen me wel een beetje denken aan Beaujolais Nouveau: onrijp, te duur en vooral beperkt houdbaar."
En toch, na bijna 100 afleveringen blijft je vader de hoofdrol voeren van de stripreeks. Het is ook nog steeds zijn hoofd die de cover siert. Werkt dat niet frustrerend?
"Het zou totaal ongepast zijn om mij daar druk over te maken. Ik gun mijn vader zijn succesje. Merho, mijn geestelijke vader, weet wel aan wie hij zijn fortuin te danken heeft. Ik ben zijn grote financiële sponsor en dat vertaalt zich dan ook in de verloning. Artistiek moet ik mezelf wel verder kunnen ontplooien. Ik doe dan ook steeds vaker solo-projectjes. Ik heb mijn eigen software-pakket waar geen collega's in voorkomen. De kalender doe ik uiteraard ook alleen. Dat heb ik nodig."
"In het buitenland liggen de kaarten echter anders. Daar word ik wel uitgespeeld in de titelrol. Niet op mijn vraag hoor, louter om het geld. In Nederland heet de reeks bijvoorbeeld "Fanny & Co ". In het het Engels is het "Jo & Co" omdat Fanny daar een andere betekenis heeft die ik hier niet ga uitleggen. Vulgaire mensen, die Engelsen."
Heb je nooit een overstap overwogen naar een strip waarin babes voluit kunnen gaan?
"Noem me alsjeblieft geen babe! Een paar jaar geleden werd er een film gemaakt die Babe heette. En dat ging over een varken. Wat bedoel je trouwens met voluit kunnen gaan"
Iets als "Rode Oortjes" of zo?
"Deugniet, je zit hier gewoon een beetje te dagdromen. Moest het niet zo schattig zijn, ik zou boos worden. Ernstig, ik heb niets tegen de meisjes die het wel doen. Ieder vogeltje zingt tenslotte zoals hij gebekt is natuurlijk en een mens moet toch zijn brood verdienen, maar aan mij is het niet besteed. Persoonlijk vind ik het ordinair. En ik bedoel dat in de sympathiekste betekenis van het woord. Je moet iets aan de verbeelding durven overlaten. Full Frontal gaan is zo fin de carrière, zo Phaedra Hoste of Joyce De Troch."
Veel mensen vinden dat u iets heeft van de Joyce De Troch. Inspireert zij u?
(bijt even op haar onderlip en dan poeslief)
"Nee, lieve schat. Joyce heeft iets van mij. Ik draai trouwens al veel langer mee dan zij. Ik was al 18 toen zijn haar luiers nog vulde en ik zal 18 zijn als ze opnieuw luiers vult. Joyce heeft mij als rolmodel genomen. En ik moet toegeven ze is mijn beste lookalike. Ik ken haar trouwens vrij goed. En in tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen is ze geen dom blondje. Anders had ze zich toch nooit op mij geïnspireerd."
Nu we het toch namen aan het noemen zijn. Wat vindt u van onze eigenste huisbabe, Ester Verkest.
"(gniffelt) Ester Verkest is een echte babe uit de duizenden. Baber worden ze niet. Ik ken haar vrij goed en uiteindelijk valt ze best mee. Privé is ze zeer symphatiek. En ik denk dat ze er vroeger ook heel goed heeft uitgezien. Ik ben zelfs eens ongevraagd in haar stripje opgedoken. Ik had het zelf niet gezien, maar fans kwamen het me vertellen. En zij er maar op aandringen dat ik er een zaak van zou maken. Maar ach, daarvan worden alleen de advocaten maar beter. En het is helemaal niet mijn bedoeling dat meisje te ruïneren. Wat heb je er aan om moeder Theresa in elkaar te rammen? Daarom stuur ik aan op een minnelijke schikking. Ik heb gewoon de redactie gebeld en voorgesteld om mij op haar plaats in het blad een eigen rubriek te geven tegen een fijne vergoeding. Dat vonden ze een zeer aanlokkelijk voorstel. Ze houden het alvast in beraad. Dat is beleidstaal om Verkest de kans te geven om de eer aan zichzelf te houden en op te stappen. Het schijnt dat het boekje van de Katholieke Arbeidersvrouwen nog een stripfiguurtje zoekt. Misschien komt Ester daar beter tot haar recht."
Heeft een vrouw als jij eigenlijk nog voorbeelden.
"Ik geloof in reïncarnatie. En ik heb zo het idee dat ik in een vorig leven Cleopatra ben geweest. Maar ook Jeanne d' Arc en madame de Pompadour. En hoe het precies werkt, weet ik niet, maar ik heb een tijdje dubbel gelopen met Lady Diana. Ik weet zelfs dat ik model heb gestaan voor de Venus van Milo en voor de Mona Lisa. Het waren allemaal sterke vrouwen en ik voel dat er nog steeds iets van hen in mij zit. Voor die vrouwen heb ik dan ook bewondering. Alleen jammer voor hen dat ze zo sterfelijk bleken te zijn."
Hoe is uw relatie met uw schepper en geestelijke vader Merho?
"Die is optimaal. Hij is één van de zeldzame mannen die niet uit is om met mij te flikflooien hoewel hij me natuurlijk het intiemste kent. Daarmee bewijst hij over een enorme dosis zelfbeheersing te beschikken. Alleen dat gezaag van hem om me in elk album een naaktscène te geven. Zogezegd om artistieke redenen. Ik probeer het binnen de perken te houden. Akkoord, bloot verkoopt, maar dat moet ik jou zeker niet uitleggen, schat. Mijn geestelijke vader heeft er ondertussen een zeiljacht aan overgehouden. En deze week vertelde hij me nog dat hij een kasteel wil kopen in Zuid-Frankrijk. Dus ik zal de volgende jaren nog regelmatig uit de kleren moeten. Functioneel naakt noemt hij dat! Ik heb er geen enkel probleem mee. Zolang hij zijn grilletjes niet afbetaald heeft, kan hij het zich niet permitteren om mij te laten verouderen."
Uw geestelijke vader is niet zo piepjong meer. Vreest u niet dat hij de familie Kiekeboe mee het graf in sleurt. Denk maar aan Sleen-Nero, Hergé-Kuifje.
"Wat een vreselijke vraag. Merho gaat nog een hele tijd mee, dat kan ik u verzekeren. Ik laat hem ook zo gezond mogelijk eten, push hem om te gaan joggen, beloof hem aan een vriendinnetje voor te stellen als hij dat extra kilootje afvalt. Dat houdt natuurlijk het onvermijdelijke niet tegen. Toen Merho begon met de reeks was hij een stuk jonger dan mijn vader en nu is hij een stuk ouder. Het is vreselijk maar zoals het gezegde gaat "Fanny must go on", ook na Merho. Ik heb daar Dirk Stallaert voor aangetrokken, een jonge talentvolle striptekenaar waar nog zeker een aantal goede jaren inzitten. Bovendien is hij geen familie van me, rechtstreeks noch geestelijk. Als je begrijpt wat ik bedoel."
Ik vrees dat ik niet helemaal kan volgen.
"(zingt) Als jij dichter bij het vingertje komt, dan draai ik je er rond en rond en rond. Stallaert is ook maar een mannetje. Voor je weet maak ik de scenario's en mag ik zelf mijn mannen tekenen. Niet dat ik nu te klagen heb. Ik kies zelf de mannen die mij kiezen. Alleen moet ik ze kiezen in een categorie geboren loosers. De lezers moeten zich superieur kunnen voelen ten opzichte van mijn liefje zodanig dat ze het gevoel hebben nog een kans te maken. Dat is psychologie op mannenmaat. Je moet daar niet echt voor gestudeerd hebben."
In "Kiekeboe" verslindt u een eindeloze reeks liefjes...
"Ja, maar steeds maar eentje tegelijk. Er wordt wel eens gesuggereerd dat ik in elk album een ander vriendje heb, maar dat is sterk overdreven. Kijk er al de albums maar eens op na. Iets wat ik iedereen van harte kan aanbevelen. Gemiddeld heb ik maar in 1 op 3 verhalen een ander lief. Dat zijn er op 97 albums ongeveer 32. En dat gespreid over ruim 26 jaar. Dat komt neer op slechts anderhalf vriendje per jaar. Voor een 18-jarige is dat zelfs aan de preutse kant. Normale 18-jarigen houden orgieën in de gemeentelijke feestzalen. Vraag maar aan Jambers-producties. Ik heb nog een primeur voor de lezers van P Magazine. Vanaf het nieuwe album "Verkeerd verbonden", dat verschijnt op 9 juli, heb ik een vaste vriend. Iedere keer een andere werd me iets te vermoeiend."
Een vaste vriend? Is dat commercieel wel verantwoord en zo van die dingen?
"Ach, je komt het wel te boven hoor, lieverd. Trouwens, wat heet vast? Ik ben en blijf natuurlijk 18. Gaat het alweer een beetje of pauzeren we even?"
Neenee, gaat u vooral verder.
"Wel, hij heet Jens en het is een schatje. Toen ik hem leerde kennen, deed hij stuntwerk voor de film. Maar ik heb hem laten beloven een andere job te zoeken. Want al die roekeloze stunts bezorgden me hartkloppingen. Het was of mij of zijn werk. En hij heeft voor mij gekozen. De lieverd."
Hoe staat u in deze fase van uw leven tegenover het huwelijk?
"Je bent nog niet helemaal op je gemak hé? Er is geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om te trouwen. Dat zweer ik op jouw hoofd. Het huwelijk is overigens wat retro voor de hetero. Homo's en lesbiennes hebben er tegenwoordig nogal wat interesse in. Voor mij hoeft het niet echt. En daarbij, hoeveel huwelijken houden er stand? Er wordt meer gescheiden bij getrouwde koppels dan bij het huisvuil. Ben jij getrouwd?"
Zo goed als. Heeft u ooit iets gehad met een getrouwde man?
(bezorgd) "Niet boven je stand gaan leven, lieverd. Je doet er alleen maar jezelf pijn door."
(herpakt zich) "Eigenlijk gaat je dat geen barst aan. Maar het antwoord is nee. Ik heb het wel gezien bij vriendinnen. Altijd klagen over het feit dat hun vrouw hen niet begrijpt. Maar een keuze maken kunnen ze niet. En dus blijven ze uiteindelijk bij hun vrouw. Gehuwde mannen zijn als politici die je de hemel op aarde beloven. Eens je voor hen gekozen hebt, vergeten ze de belastingverlagingen waar ze maar niet over konden zwijgen en word je lelijk genaaid."
U heeft blijkbaar geen al te hoge pet op van de mannelijke soort in het algemeen?
"Weet je wat een Jack Russell is? Dat is een zeer lief hondje maar kan soms verschrikkellijk hard keffen. Horendol word je ervan. Ze doen me vaak denken aan mannen. Het is allemaal zo gemakkelijk. Ik hoef helemaal niets te doen. Mannen komen vanzelf. Ze lopen staartkwispelend achter me aan. Alleen jammer dat ze zo verschrikkellijk voorspelbaar zijn. Mannen zijn voor mij dan ook een open broek...heu...boek. Vergeef me de Freudiaanse verspreking. Maar ze klopt wel. Mannen staan voor mij in de fille. En het enige wat ze echt willen is ritsen."
Een mens zou er lesbisch van worden, hé?
"Dat zou jij wel willen. Vindt de hoofdredacteur het wel goed als jij zo zit te dromen tijdens de werkuren? Mannenfantasieën zijn al even voorspelbaar als hun gewoon gedrag. Ze kicken er allemaal op: Een zachtglooiende warme boezem waar ik dan mijn naakte lijf teder tegenaan kan vlijen. Is dat nu echt zo vreselijk interes..."
"O,jee, je bent aan het kwijlen. Dit interview is afgelopen!"
Excusjeer, tsjal nooit meer gebjeuren
|
