  |
geschiedenisIn 1973 reeds experimenteerde Merho met een eerste familiestrip, op basis van het poppenspel van zijn broer. Acht getekende pagina's van 'Kiekeboe in het circus' waren het resultaat. Daarop kan je het hele gezin Kiekeboe al ontdekken, maar niet in de huidige vorm. Kiekeboe heeft wit haar, zijn vrouw heet Sofie en de tienerdochter lijkt nauwelijks op Fanny. Het project bleef enkele jaren in de kast liggen, en Merho werkte voort bij de Studio Vandersteen. Tot hem gevraagd werd om een vaste medewerker te worden van de reeks Suske & Wiske ... Toen wist Merho dat het zijn laatste kans was om met een eigen familiestrip te beginnen. De personages ondergingen wat wijzigingen. Het haar van Kiekeboe werd zwart, Sofie werd Charlotte en Konstantinopel werd wat ouder. Fanny gaf aanvankelijk wat problemen, totdat Merho het idee kreeg haar lippen weer te geven door een lijn, zoals bij de mannelijke figuren. Merho trok met een eerste verhaal (De Wollebollen) naar de redactie van Het Laatste Nieuws, maar pas na de positive reacties van de kinderen van de redactie, besloot de krant Merho een proefcontract te geven voor twee albums. Het eerste album (in zwart-wit) verscheen in een oplage van 5.000 exemplaren. Vanaf het derde album (De dorpstiran van Boeloe Boeloe) begon Merho zijn eigen universum te creëren. De oplage van de reeks steeg gestaag en nog bij Hoste verscheen in 1985 het eerste album in kleur (Het lot van Charlotte). Hoste wil zich echter opnieuw volledig toeleggen op het uitgeven van kranten en samen met Bakelandt verhuist Kiekeboe in 1990 naar de Standaard Uitgeverij. In vijf jaar tijd klom de oplage van een nieuw album van 50.000 tot 100.000 exemplaren en door de verbeterde distributie verkochten ook de heruitgegeven oude titels een stuk beter. Sinds 1986 tekent Merho 'Kiekeboe' niet meer alleen en kan hij meer aandacht besteden aan het scenario, waar ook zijn voorkeur naar uitgaat. Kiekeboe heeft dan ook al heel lang een eigen identiteit ontwikkeld, waarbij Merho zoveel mogelijk vertelt met beelden en zo weinig aanvullende tekstkaders dient te gebruiken. In de loop der jaren wijzigde de 'look' van de figuren. Logisch, ze evolueerden mee met de tijd.
Ondanks de waardering in eigen land is de reeks nog steeds niet doorgebroken in het buitenland. In Nederland is Kiekeboe via het Suske & Wiske Weekblad wel populair, maar een echte doorbraak laat nog op zich wachten. Pogingen om in Franstalig België en Engeland door te breken liepen op een sisser af. Eind jaren tachtig werd 'Het witte bloed' verfilmd en op koopvideo uitgebracht, maar deze werd geen succes. In 2000 verscheen een film in de bioscoop, Misstoestanden, maar ook deze werd geen voltreffer. Merho experimenteerde reeds met Kiekeboe in samenwerking met andere striphelden. Het begon in 1996 met Kiekebanus, waarbij de familie Kiekeboe en de familie Urbanus in één avontuur verzeild geraken. In 2001 kwam 'De strip van 7' of 'Het geheim van de Kousenband' uit, waarbij maar liefst zeven verschillende reeksen aan bod komen. In 2000 verscheen het eerste deel van De Kiekeboecollectie, een mooi gebonden editie waarbij ieder deel vijf albums omvat en wat extra informatie. In 2002 bestaat de reeks reeds 25 jaar en krijgen de albums (ook de herdrukken) een nieuw kleedje. Er is tevens een tentoonstelling (Kiekeboe Zilver) in ondermeer Antwerpen, Gent en Zoersel (waar Merho tot ereburger wordt gehuldigd). in 2003 neemt een nieuwe tekenaar (Dirk Stallaert, voorheen ondermeer Nero en Kramikske) stilaan de tekenpen over van Merho. In 2004 is het alweer feest met - op 18 februari - het verschijnen van het 100ste album (99 Plus). |
|
|||||||
|
laatste aanpassing
|
|||||||||
