|
10 beste Kiekeboe-albums
Verzamel de 10 beste Kiekeboe-albums volgens Merho. Een unieke collectie, gekozen door de tekenaar! Een aparte lay-out en achteraan een woordje uitleg door Merho om zijn keuze te verklaren.
Knip vanaf 14 juni 2006 elke woensdag de bon uit de kranten Gazet van Antwerpen of Het Belang van Limburg en voor maar 1,50 euro ontvangt u uw strip bij uw dagbladhandelaar.
> Klik hier voor de volledige krantenadvertentie ...
> Klik op de pijl in het beeld hieronder voor de reclamespot op de regionale televisie ...
 |
|
1. Tegen de sterren op (album 5)
Merho over dit album:
"Ik was nog jong, heel jong toen ik dit verhaal maakte. Maar toch, dit is het vijfde album in de reeks en er begint zich stilaan een stijl te ontwikkelen. Van mijn oude albums blijft "Tegen de sterren op" het best overeind, hoewel het een vrij eenvoudig verhaal is.
Nu zou ik het niet meer zo simpel houden, maar qua opbouw en plot zit het goed in elkaar. 't Is een whodunit waarbij Kiekeboe keurder wordt voor een restaurantgids.
Mijn eerste verhaal dat zich afspeelt in de gastronomische sfeer - een dankbaar thema dat nadien nog regelmatig terugkomt in de Kiekeboe-verhalen. Het is weer wat anders dan die klassieke, steeds weer terugkerende stripthema's. Met gastronomie zit je meteen in een hele andere setting, met heel andere decors. Bovendien heb je ook andere uitgangspunten voor een verhaal. Daar was ik toen toch al mee bezig."
Tegen de sterren op werd van 18 april 1978 tot 3 augustus 1978 voorgepubliceerd. In 1979 verscheen het album als nummer 5 in de reeks, toen nog niet ingekleurd.
|
 |
 |
|
2. Album 26 (album 26)
Merho over dit album:
"Het cultalbum. Allez, toch voor sommigen. Ik herinner me nog goed toen dit album uitkwam dat recensenten schreven: 'Nu weet hij echt niet meer wat hij moet vertellen.' Maar om de zoveel verhalen heb ik de behoefte om de figuren uit hun kaders te laten stappen. Om even afstand te nemen.
Het publiek was duidelijk in verwarring. Vooral de volwassenen, de kinderen hadden echter geen probleem met bijvoorbeeld die scène waarin Fanny vraagt 'Er zijn misschien lezers die zich afvragen of dit het hele verhaal zo doorgaat....' Waarop Konstantinopel zegt: '... Helaas, JA!' Afijn, dit was een album dat ik heel graag gemaakt heb. Maar je kan niet de hele tijd jezelf parodiëren. Dan werkt het niet meer.
Het idee kwam eigenlijk van een voorstelling van het Stadspoppentheater van Praag in de Arenberg. Het tweede deel van die voorstelling werd gespeeld met de rug naar de zaal. Het publiek keek zogezegd vanuit de coulissen en zag dus wat er allemaal misliep. Hi-la-risch. En ik wilde dat eens vertalen naar stripvorm."
Album 26 werd van 23 februari 1984 tot 5 juni 1984 voorgepubliceerd. Nog in datzelfde jaar verscheen het album, toen nog niet ingekleurd, als ... 26ste album in de Kiekeboe-reeks. |
 |
 |
|
3. Het witte bloed (album 36)
Merho over dit album:
"Deze wordt heel vaak herdrukt. Het witte bloed is altijd een heel populair album geweest bij het publiek. De vampieralbums binnen de reeks lopen allemaal goed. Kinderen griezelen graag.
En zeggen dat alles begon met een invalletje over een vampier die niet tegen bloed kan. Bovendien had ik een artikel gelezen - nu hou ik die bij, toen nog niet - over een Japans lab dat een soort kunstbloed had uitgevonden. Een wit melkachtig vocht. Alleen had ik nog geen setting.
Tot wijlen Karel Biddeloo van De Rode Ridder vertelde over camping 'Het nieuwe paradijs'. Die werd uitgebaat door een oom van hem. Bingo. Campings, pretparken, bungalowparken, altijd ideaal voor de familie Kiekeboe. En een vampierverhaal dat zich afspeelt op een camping leek me wel leuk.
Ik herinner me dat ik het verhaal, doodziek van een griep, nog geschreven heb in Center Parcs, tijdens een krokusvakantie."
Het witte bloed werd van 25 juni 1986 tot 8 oktober 1986 voorgepubliceerd. In 1987 verscheen het album als nummer 36 in de Kiekeboe-reeks. |
 |
 |
|
4. Afgelast wegens ziekte (album 50)
Merho over dit album:
"Dit was het vijftigste album in de reeks. Weer eens tijd voor iets zots. Hoewel het basisthema van dit verhaal heel ernstig is. En klassiek.
Kiekeboe krijgt bij een doktersbezoek te horen dat hij ongeneeslijk ziek is. Hij heeft hooguit nog één week te leven. En dus heeft hij geen zin in een avontuur. Zijn kinderen, Fanny en Konstantinopel, breken daarop bij mij in en slagen erin wegggeknipte scènes uit vorige avonturen in het nieuwe verhaal te smokkelen. Het is in dit verhaal dat Fanny zogezegd ook trouwt. Tenminste in zo’n weggeknipte scène.
Tjonge, reacties dat ik daarop gehad heb, terwijl ze natuurlijk nooit echt getrouwd geweest was."
"En verder herinner ik me dat dit album vooral ontstaan is uit verontwaardiging over een Pink Panther-film. Die ene Pink Panther die nà de dood van Peter Sellers uitkwam en vol weggeknipte stukjes uit vorige films zat. Ik vond het afschuwelijk en dacht: Stel je eens voor dat ze een strip maken met gesneuvelde prentjes uit eerdere strips."
Afgelast wegens ziekte werd van 20 augustus 1990 tot 1 december 1990 voorgepubliceerd. In 1991 verscheen het album als nummer 50 in de Kiekeboe-reeks. |
 |
 |
|
5. Schiet niet op de pianist (album 55)
Merho over dit album:
"Dit is lange tijd mijn favoriet verhaal geweest. En lange tijd heb ik gedacht: 'Mocht er ooit eens een Kiekeboe verfilmd worden, dan zou het deze moeten zijn'.
Waarom? Omdat het toch wel verrassend is, dit verhaal waarin Kiekeboe voor zijn baas Van de Kasseien bezwarend fotomateriaal van een afperser moet afhandig maken. Kiekeboe raakt bovendien betrokken bij een ontvoering van een beroemde pianist, toevallig net het vriendje van Fanny.
'Schiet niet op de pianist' is verder nog een uitzonderlijk album omdat het tot nu toe het enige verhaal is waarin Konstantinopel verliefd wordt. Weliswaar op een meisje van 16. Naar eigen zeggen valt hij nu eenmaal op oudere vrouwen. Nu ik die cover nog eens goed bekijk, merk ik dat die villa daar hoog en droog in de duinen, gehaald is bij ene Norman Bates uit de film 'Psycho'. Met dank aan Hitchcock."
Schiet niet op de pianist werd van 4 februari 1992 tot 19 mei 1992 voorgepubliceerd. Eind 1992 verscheen het album als nummer 55 in de Kiekeboe-reeks. |
 |
 |
|
6. De onweerstaanbare man (album 64)
Merho over dit album:
"Een parfum waarbij vrouwen je ineens onweerstaanbaar vinden, daarvan heeft elke man toch al gedroomd? Wat zoiets betekent, ondervindt Kiekeboe in dit verhaal aan den lijve. En neen, het zijn niet altijd Miss Universe-types die bezwijken.
Dit verhaal is gemaakt tegen de achtergrond van "Ze zijn zo lief, meneer", het boek van Chris De Stoop over vrouwenhandel. Dat thema durfde ik toen nog niet goed aan. Nu misschien wel. En dus gaat "De onweerstaanbare man" over mannenhandel.
Maar Phuket in Thailand duikt er al wel in op, dat was toen nog niet zo bekend. Ik gebruikte trouwens een eilandje vlakbij Phuket als locatie, een knipoog naar de Bondfilm "The man with the golden gun". Om het te legitimeren laat ik Dame Thea, één van mijn slechteriken, zeggen: 'Ik heb dit eilandje voor een prikje kunnen kopen. De afgedankte locatie van een oude Bondfilm'. Ah ja, anders zeggen ze gegarandeerd dat ik Bond kopieer. Maar als je de personages zelf de link laat leggen, mag dat wel. Dan is het een hommage." (lacht)
De onweerstaanbare man werd van 8 juni 1994 tot 22 september 1994 voorgepubliceerd. In 1995 verscheen het album als nummer 64 in de Kiekeboereeks. |
 |
 |
|
7. De wereld volgens Kiekeboe (album 74)
Merho over dit album:
"Dit sciencefictionverhaal was een heel oud idee, had ik al helemaal in het begin liggen. Oorspronkelijk was de titel Waren de goden striphelden? Een knipoog naar de succesboeken van Von Däniken indertijd.
Maar toen durfde ik nog geen sf-Kiekeboe maken over gemuteerde mensen van wie hun hele beschaving, die van het Kiekeboedisme, geënt was op een Kiekeboe-collectie die was overgebleven na een wereldramp. Geef toe, een waanzinnig idee. En pretentieus. Toch voor een toen net beginnende stripreeks in Vlaanderen.
Vele jaren later, ik was het hele idee al lang vergeten, was ik mijn bureau aan het uitmesten en stootte ik toevallig op die oude notities. En ik kreeg meteen weer zin. Nu kon het wel: de reeks was intussen populair en telde op dat moment meer dan 70 titels.
Maar in de aankondigingsstrook laat ik mijn figuren, tijdens een zogenaamde plaspauze van mij, toch revolteren
tegen dat teveel aan pretentie.
Het publiek? Dat reageerde positief. En de recensenten ook. Album 26 gaf nog een schok, maar intussen zijn de lezers gewoon dat ik af en toe eens zot doe."
De wereld volgens Kiekeboe werd van 13 mei 1997 tot 28 augustus 1997 voorgepubliceerd. In 1997 verscheen het album als nummer 74 in de Kiekeboereeks. |
 |
 |
|
8. De Simstones (album 87)
Merho over dit album:
"Aha, de Simstones! Een riskant album. In zekere zin ook een persoonlijk album. Hierin verwerk ik op mijn manier het leed dat ik heb meegemaakt tijdens het draaien van Misstoestanden, de Kiekeboe-bioscoopfilm waarvan ik me nog tijdens de productie heb gedistantieerd.
'Hou me in de gaten,' heb ik bij het maken van De Simstones tegen mijn vrouw en naaste medewerkers gezegd. Want het moest een strip worden die op zich te lezen was. Maar wat achter de schermen is misgelopen bij de film, wilde ik toch in een Kiekeboe kwijt. En dus worden de Kiekeboes hier tegen hun zin gerestyled door mensen die het allemaal véél beter weten.
Hoe ik op het idee van De Simstones ben gekomen, herinner ik me nog heel goed. Een journalist belde me in verband met de film. Net op een zwak moment dat ik woedend was over de gang van zaken. En ik spuwde al mijn gal uit. Waarna die journalist stilletjes vroeg: 'Meneer Merho, mag ik dit schrijven?' 'Doe gerust!', zei ik. 'En mag ik iets suggereren? Wat u nu vertelt, is toch een perfect idee voor een Kiekeboestrip.' En zo is het gebeurd."
De Simstones werd van 3 augustus 2000 tot 18 november 2000 voorgepubliceerd. Nog datzelfde jaar verscheen het album als nummer 87 in de Kiekeboereeks. |
 |
 |
|
9. De Heeren van Scheurbuyck (album 92)
Merho over dit album:
"Dit is een album-concept waarop Willy Vandersteen normaal het alleenrecht had: je figuren naar het verleden laten reizen. De teletijdmachine gebruiken, was een beetje moeilijk. Maar op de radio had ik een en ander gehoord over regressie, over het teruggaan naar vorige levens. Omdat ik veel last heb van hoogtevrees - ik durf nog net op een stoel staan - vroeg ik me af of ik misschien in een vorig leven van een toren zou zijn gevallen.
Kiekeboe maakt dit bijna letterlijk mee in dit album, een situatie waarvan ik overigens vaak droom. Kiekeboe gaat naar een hypnotiseur en keert zo terug naar een vorig, middeleeuws leven. Een leven waar hij Hans is, de nar van 'De Heeren van Scheurbuyck'. Veel van mijn andere personages duiken ook op in een andere rol.
Een heel leuk album om te maken. Zo eentje waarbij je aan het einde spijt hebt dat het gedaan is. Zalig. Het omgekeerde gebeurt soms ook: je sleurt en trekt om na een derde van het verhaal vast te stellen dat het toch niet je allerbeste idee was. Alleen een Hergé kon zich dan permitteren meteen alles weg te gooien."
De Heeren van Scheurbuyck werd van 9 oktober 2001 tot 25 januari 2002 voorgepubliceerd. In 2002 verscheen het album als nummer 92 in de Kiekeboereeks. |
 |
 |
|
10. Mona, de musical (album 99)
Merho over dit album:
"“Nog eens een vampierverhaal. Het is niet hét grote avontuur, maar een verhaal met een bijzonder geslaagde constructie... Alles past. De grappen zitten bijvoorbeeld goed, met onder meer buurman Van der Neffe die een heel verhaal lang tickets wil bemachtigen via zo'n callcenter. Als hij uiteindelijk binnenraakt, blijkt de musical al afgevoerd.
Ook grafisch is 'Mona, de musical' mooi: eenheid van kleur én eenheid van locatie met de Bourla in Antwerpen als magnifiek decor. Weet je dat ze die in de jaren zestig hebben willen afbreken omdat er toch een nieuw theater op het Theaterplein kwam? Dat nieuwe theater waarvan Herman van Veen indertijd bij de opening zei: 'U heeft hier een heel mooi crematorium neergezet'.
Geef mij dan maar de Bourla, die ook in deze strip fantastisch oogt. Met dank aan Dirk Stallaert. Zijn eerste verhaal waarbij hij assisteerde, maar waarbij hij toch onzeker was en naderhand vroeg of ik de hoofdfiguren toch niet wat meer aangeschetst kon aanleveren. In feite is 'Mona, de musical' mijn meest Franse strip ooit. Er gebeurt niet echt veel, maar
het heeft sfeer zat."
Mona, de musical werd van 18 juli 2003 tot 31 oktober 2003 voorgepubliceerd. Nog datzelfde jaar verscheen het album als nummer 99 in de Kiekeboereeks. |
 |
|
|
|
